In het Amerikaanse financiële systeem is het primaire doel het accumuleren van kapitaal. Maar wat als het doel was om kapitaal te delen en anderen in gelijke mate te ondersteunen om rijkdom op te bouwen?

Gegevens uit een kredietenquête uit 2021 laten zien dat kleine bedrijven in blanke handen twee keer zoveel kans hebben om volledig goedgekeurd te worden voor financiering dan kleine bedrijven die eigendom zijn van gekleurde ondernemers. Als bedrijven gerund door mensen van kleur toegang krijgen tot leningen, betalen ze bovendien gemiddeld hogere rentetarieven in vergelijking met kleine bedrijven met blanke eigenaren. Het is dus niet alleen niet alleen zo dat bedrijven die eigendom zijn van mensen van kleur minder waarschijnlijk worden gefinancierd op het niveau dat ze nodig hebben, maar ze zullen ook meer voor dit kapitaal betalen. De economische kosten van deze praktijken zijn hoog. Zoals in een Citibank-rapport uit 2020 werd opgemerkt, heeft het gebrek aan eerlijke en rechtvaardige kredietmogelijkheden in de afgelopen twintig jaar, alleen voor bedrijven in zwarte handen, deze zelfde bedrijven uitgesloten van 20 biljoen dollar aan inkomsten die ze in hun bedrijven en gemeenschappen hadden kunnen investeren.

Uitsluiting en extractie zijn inherent diepgeworteld en versterkt in het financiële systeem. De multigenerationele geschiedenis van raciaal discriminerend gedrag, praktijken, beleid en systemen blijft bestaan ​​in het ontzeggen van kansen voor het opbouwen van rijkdom aan zwarte mensen, inheemse volkeren en gekleurde mensen (BIPOC). Veel oplossingen die vandaag de dag op de markt zijn, komen niet tot stand in gesprek met deze bevolkingsgroepen. Deze oplossingen stellen ook het oorspronkelijke doel van kapitaalaccumulatie van het financiële systeem niet ter discussie. Als gevolg hiervan bestendigen deze financiële producten het gebrek aan toegang tot hulpbronnen en de betaalbaarheid van kapitaal in historisch onderschatte gemeenschappen.

Dit Black Paper stelt dat de manier waarop we lenen, en de kosten van dat kapitaal, essentiële componenten zijn voor het oplossen van onbillijke kredietverlening. En wat hierbij de kern vormt, is de erkenning dat wij, als mensen en als planeet, onderling afhankelijk zijn. Oplossingen die we ontwikkelen om de ongelijkheid terug te dringen, moeten structurele onevenwichtigheden, die nog steeds in stand worden gehouden door reguliere raamwerken en prijsstellingsmethoden om kapitaal uit te betalen, onderkennen, verantwoorden en ernaar streven deze om te keren.

Het Inclusief kapitaalcollectief, 2021